Blog

Mijn Opa

Mijn Opa

Gisteren dacht ik ineens terug aan mijn opa, de vader van mijn vader. Ik herinnerde me hoe enorm veel ik van deze lieve man gehouden heb en hoe pijn het deed om hem op 15-jarige leeftijd te verliezen. Hij voelde als de enige persoon die mijn vader aankon en die me beschermde. Als hij bij ons was, zat hij altijd in mijn vaders stoel. De stoel waarin niemand mocht zitten, ook niet op de momenten dat er niemand zat. Hij deed het gewoon en mijn vader was dan niet meer zo stoer. Het leek alsof hij...

Lees meer
Erkenning

Erkenning

Zolang ik me kan herinneren, heb ik een diepe behoefte gevoeld aan erkenning. Dat iemand tegen me...

Lees meer
Donker en licht

Donker en licht

Wat ik steeds sterker ervaar, is hoe het belangrijk het is om in ons licht te blijven staan. Ons...

Lees meer